przyjemny ()
, , ,
przymiotnik jakościowy (1.1) sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie (1.2) odznaczający się miłym sposobem bycia
(1.1-2)
(1.1) Jaki przyjemny ten zajazd.
(1.1) miły
(1.1) nieprzyjemny
przyjemność , przyjemnostka , przyjemniaczek uprzyjemniać , uprzyjemnić przyjemnościowy przyjemnie, przyjemno
łączyć przyjemne z pożytecznym
angielski: (1.1) pleasant arabski: (1.1) مبهج arumuński: (1.1) nostimTomasz Klimkowski, Dziedzictwo greckie w języku rumuńskim i arumuńskim, „Balcanica Posnaniensia. Acta et studia”, XIX, Poznań 2012, Wydawnictwo Instytutu Historii UAM, s. 27. białoruski: (1.1) прыемны; (1.2) прыемны chiński standardowy: (1.1) 舒服 (shūfú) chorwacki: (1.1) ugodan duński: (1.1) behagelig esperanto: (1.1) agrabla francuski: (1.1) agréable islandzki: (1.1) þægilegur japoński: (1.1) 面白い jidysz: (1.1) ליב (lib) kataloński: (1.1) amè łotewski: (1.1) patīkams niderlandzki: (1.1) aangenaam niemiecki: (1.1) angenehm, wohltuend nowopruski: (1.1) enimmumnis rosyjski: (1.1) приятный; (1.2) приятный sanskryt: (1.1) आभिरामिक, रञ्जन, रञ्जक, सुखाकृत, सुख szwedzki: (1.1) angenäm, behaglig, trevlig, trivsam, nöjsam, skön, mysig ukraiński: (1.1) приємний; (1.2) приємний węgierski: (1.1) kellemes włoski: (1.1) godibile, piacevole; (1.2) ameno