kod ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji;
(1.1)
(1.1) Trzeba znać kod dostępu, aby wejść do kolejnego pomieszczenia.
(1.1) kod pocztowy / kreskowy / cyfrowy / literowy / źródłowy / DNA / QR • używać kodu • stosować / zastosować / podać / podawać / wstukać / wystukać / wpisać kod • nie używać kodu • porozumiewać się kodem
(1.1) szyfr
(1.1) otwarty tekst
koder , dekoder , transkoder , kodownik , kodownica , kodowanie , dekodowanie , transkodowanie , odkodowanie , zakodowanie , odkodowywanie , kodyfikowanie , skodyfikowanie , zdekodowanie , kodeks , kodyfikacja kodzik kodować , dekodować , zakodować , odkodowywać , odkodować , transkodować , kodyfikować , skodyfikować , zdekodować , kodzić kodowy, kodeksowy kodowo
mówić kodem
< <
angielski: (1.1) code arabski: (1.1) شفرة , كود baskijski: (1.1) kode czeski: (1.1) kód duński: (1.1) kode esperanto: (1.1) kodo fiński: (1.1) koodi francuski: (1.1) code hiszpański: (1.1) código kaszubski: (1.1) kòd kataloński: (1.1) codi niemiecki: (1.1) Code , Kode norweski (bokmål): (1.1) kode norweski (nynorsk): (1.1) kode portugalski: (1.1) código romansz: (1.1) code skolt: (1.1) koodd szwedzki: (1.1) kod
kod ()
przyimek (1.1) u (kogoś)
(1.1) Jučer smo cijeli dan bili kod poznanika. → Wczoraj cały dzień byliśmy u znajomych.
(1.1) kod +
kod kuće → w domu
kod ()
rzeczownik (1.1) kod
kod ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kod
(1.1) en kod, koden, koder, koderna
(1.1) kodmeddelande • kodnummer • sifferkod
koda kodning
kod ()
rzeczownik (1.1) kod