__TOC__ θάνατος ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) śmierć, zgon, zejście (1.2) śmierć, koniec, upadek
(1.1-2) M19
(1.1) καταδίκη εις θάνατον/καταδίκη σε θάνατο → kara śmierci • κλινικός θάνατος → śmierć kliniczna • φυσιολογικός θάνατος → śmierć fizjoogiczna • φυσικός θάνατος → śmierć naturalna • βίαιος θάνατος → śmierć gwałtowna
(1.1) μοιραίο, αναπόφευκτο
(1.1) ζωή, γέννηση
θανατώνω, θανατώνομαι θανάσιμος, θανατερός, θανατικός, θανατηφόρος θανατάς , θανάτωση , θανατικό , θανατοποινίτης , θανατοποινίτισσα
λευκός θάνατος → biała śmierć • ζήτημα ζωής και θανάτου → kwestia życia i śmierci • για ζωή και για θάνατο → na śmierć i życie
θάνατος ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) śmierć
ἀποθνῄσκω