roztwór ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia;
(1.1)
(1.1) Gdy w roztworze krystalicznym zajdą odpowiednie warunki, zaczyna formować się kryształ.
(1.1) roztwór alkoholowy • roztwór wodny • skład roztworu • stężenie roztworu
roztwarzanie , roztworzenie
angielski: (1.1) solution, dilution baskijski: (1.1) disoluzio, soluzio białoruski: (1.1) раствор bułgarski: (1.1) разтвор czeski: (1.1) roztok duński: (1.1) opløsning esperanto: (1.1) solvaĵo, solvo francuski: (1.1) solution hiszpański: (1.1) solución , disolución łotewski: (1.1) šķīdums niemiecki: (1.1) Lösung norweski (bokmål): (1.1) oppløsning /, oppløysing / norweski (nynorsk): (1.1) oppløysning / nowogrecki: (1.1) διάλυμα portugalski: (1.1) solução rosyjski: (1.1) раствор słowacki: (1.1) roztok szwedzki: (1.1) lösning tajski: (1.1) สารละลาย ukraiński: (1.1) розчин węgierski: (1.1) oldat włoski: (1.1) soluzione