jedyny () , ,
przymiotnik (1.1) istniejący tylko w jednym egzemplarzu (1.2) wyjątkowy, szczególny, niepowtarzalny
(1)
(1.1) Na wojnie straciła swojego jedynego syna. (1.1) Jedynym kablem w budynku był metalowy przewód do słuchawki archaicznego telefonu na kartę magnetyczną, do którego wciąż była kolejka. (1.2) Jesteś dla mnie jedyny. (1.2) Jedyna rzecz na jaką od ciebie czekałem to zwykłe ludzkie „przepraszam”, ale w tysiącach słów słownika, w nutach piosenek i kadrach filmów nie pojawiło się ono ani razu.
jedyne , jednostka , jedność, jedynka, jeden jeden pojedynczy jeden jedynie jedyny w swoim rodzaju
→ jeden
albański: (1.1) vetëm angielski: (1.1) only arabski: (1.1) وحيد, أحد baskijski: (1.1) bakar białoruski: (1.1) адзіны czeski: (1.1) jediný dolnołużycki: (1.1) jadnučki duński: (1.1) eneste, unik esperanto: (1.1) sola, ununura, solsola fiński: (1.1) ainoa francuski: (1.1) seul, unique górnołużycki: (1.1) jenički hiszpański: (1.1) único interlingua: (1.1) sol jidysz: (1.1) איינציק (ejncik) kataloński: (1.1) únic kornijski: (1.1) unn łaciński: (1.1) unicus łotewski: (1.1) vienīgais niderlandzki: (1.1) enige niemiecki: (1.1) einzig nowogrecki: (1.1) μοναδικός ormiański: (1.1) միակ rosyjski: (1.1) единственный sanskryt: (1.1) एक; (1.2) एक słowacki: (1.1) jediný szkocki: (1.1) ae szwedzki: (1.1) enda; (1.2) unik toki pona: (1.1) taso ukraiński: (1.1) єдиний węgierski: (1.1) egyetlen wilamowski: (1.1) anciḱ, ǡnciḱ, ancik włoski: (1.1) unico; (1.2) unico