prosta ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi; (1.2) część drogi bez zakrętów
(2.1)
(1.1-2)
(1.1) W geometrii euklidesowej prosta przecina okrąg w co najwyżej dwóch punktach. (1.1) Prosta jest krzywą o nieskończonym promieniu krzywizny.
(1.1) prosta styczna / sieczna • prosta równoległa / prostopadła • rysować / kreślić / prowadzić prostą • wyznaczać wzór prostej
(1.1) linia prosta
(1.1) krzywa
prostaczka , prostak , prostowanie , prostota prostować , upraszczać prosty prosto
<
angielski: (1.1) line, straight line arabski: (1.1) خط مستقيم (ḫaṭṭ mustaqīm) baskijski: (1.1) zuzen białoruski: (1.1) прамая bułgarski: (1.1) права czeski: (1.1) přímka duński: (1.1) linje esperanto: (1.1) rekto francuski: (1.1) droite hiszpański: (1.1) recta ido: (1.1) lineo islandzki: (1.1) (bein) lína niemiecki: (1.1) Gerade nowogrecki: (1.1) ευθεία rosyjski: (1.1) прямая słowacki: (1.1) priamka szwedzki: (1.1) (rät) linje ukraiński: (1.1) пряма (prâma) włoski: (1.1) retta