kamper ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) samochód kempingowy; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) w grach komputerowych osoba trzymająca się stale jednego miejsca, strzelając do innych graczy
(1.1) (2.1)
(1.1) Wybieramy się na tygodniową wycieczkę naszym kamperem. (2.1) Ten kamper znowu mnie zabił.
kampienie , kampowanie , kemping kampić , kampować kempingowy, kamperowy
(1.1-2.1) spotykana jest także forma camper, zapożyczona z języka angielskiego.
angielski: (1.1) camper; (2.1) camper duński: (1.1) camper , autocamper , campingbil fiński: (1.1) matkailuauto; (2.1) kämppäri hiszpański: (1.1) cámper , autocaravana niemiecki: (1.1) Wohnmobil norweski (bokmål): (1.1) campingbil norweski (nynorsk): (1.1) campingbil nowogrecki: (1.1) αυτοκινούμενο τροχόσπιτο szwedzki: (1.1) husbil