bitka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) bójka (1.2) tura, podczas której gracze zrzucają karty w odpowiedzi na kartę wystawioną przez gracza, który tę turę zaczął (1.3) karty z bitki (1.2) (1.4) kotlet bity (1.5) (baletka), ciasteczko biszkoptowe przełożone marmoladą lub powidłami i posypane makiem
(1)
(1.4) Winna Basieńka i obita wyładowała się na bitkach wołowych, które mąż lubił z kaszą, a Kazimierz bezskutecznie szukał Jadzi po Wałbrzychu.
(1.4) bitki wołowe / cielęce / wieprzowe • bitki ze schabu / z szynki / z karkówki
(1.3) lewa, wziątka
bitki , bitwa , bicie bić
bitka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) bitwa
(1.1) bitka, bitke, bici / bitki, bitku, bitkom, bici / bitki, bitko; bitke, bitaka / bitki, bitkama, bitke, bitkama, bitkama, bitke
bitka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) bójka
(1.1)
bitka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) bitka, bójka (1.2) bitka (1.3) ząb mleczny (1.4) bitka, kotlet bity (1.5) uderzenie, cios bitczi
(1.1) bijatëka, biôtka, rzniątka, smaringa (1.2) sztich (1.5) ùderzenié, czos
bitka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) bójka, bitka, walka
biť
bitka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) walka, bitwaNina Snoj, Slovene Dictionary and Phrasebook, str. 32
(1.1) bitva