rzucić ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( rzucać) (1.1)
(1.1)
rzucanie , rzucenie , rzut , zrzut , rzutnik , podrzutek , odrzutowiec , rozrzutnik / wyrzucać, wyrzucić, podrzucać, wrucić się, rzucać
(1.1) białoruski: (1.1) кінуць dolnołużycki: (1.1) chyśiś górnołużycki: (1.1) ćisnyć kaszubski: (1.1) cësnąc łatgalski: (1.1) svīst rosyjski: (1.1) бросить ukraiński: (1.1) кинути