lyd ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) dźwięk (1.2) głoska
(1) en lyd, lyden, lyde, lydene
(1.1) Lydens hastighed er 340 m pr. sekund. → Prędkość dźwięku to 340 m na sekundę. (1.1) Jeg vågnede til lyden af en støvsuger udenfor min dør. → Obudził mnie odgłos odkurzacza za drzwiami. (1.1) Hønen viser kyllingerne, hvad der er mad ved at pikke demonstrativt i maden og sige en karakteristisk lyd. → Kura pokazuje kurczętom, co jest pożywieniem, demonstracyjnie dziobiąc żer i wydając charakterystyczny dźwięk.
(1.2) medlyd → spółgłoska • selvlyd → samogłoska
lyde lydlig