__TOC__ lando ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) rodzaj pojazdu konnego czterokołowego z siedzeniami dla pasażerów umieszczonymi naprzeciw siebie; (1.2) rodzaj nadwozia samochodów osobowych z dachem odsuwanym nad tylnym siedzeniem
(1)
landolet
francuski: (1.1) landau hiszpański: (1.1) landó nowogrecki: (1.1) λαντό
lando ()
rzeczownik (1.1) kraj, państwo, kraina, ziemia (1.2) land (kraj związkowy Niemiec lub Austrii)
(1.1)
(1.1) lando de revoj / stepoj / libereco / Ĉeĥoj → kraina snów / stepów / wolności / Czechów • fremda / itala lando → obca / włoska ziemia • alilando • eksterlando • fremdlando • limlando • nenieslando • reĝlando • mirlando • muklando • (la) Promesita Lando
landano, landestro, landido en landoj transmaraj estas oraj arbaroj • peto kaj demando kondukas tra l' tuta lando
termin najbliżej odpowiada określeniu „ziemia” bądź „kraina” i zasadniczo nie stosuje się go w stosunku do suwerennych państw/krajów gdzie bardziej odpowiednim określeniem jest „regno”, niemniej potoczenie i coraz częściej jest stosowane również w takim znaczeniu