Henryk () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) ;
(1.1)
(1.1) W późniejszej rywalizacji między Franciszkiem i Karolem Henryk został mediatorem między nimi, utrzymując równowagę władzy w Europie. (1.1) Kiedy przypłynął okrętem ze swej ojczyzny do Gdańska, rycerz Henryk przyjął go w nadmotławskim zamczysku. (1.1) Gorączka krwotoczna wywarła ogromny wpływ na losy Anglii za panowania Henryka II.
(1.1)
(1.1) Heniek, Henio, Heniu, Heniuś, Henryczek
Henrykowa , Henrykówna , Henrykowo Henryka Heniek , Henio , Heniu , Heniuś , Henryczek , Henryś Henrykowy
< 'ognisko domowe' + 'potężny, bogaty'Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 239.
(1.1)
angielski: (1.1) Henry baskijski: (1.1) Henrike, Endrike, Endika białoruski: (1.1) Генрык czeski: (1.1) Jindřich francuski: (1.1) Henri grenlandzki: (1.1) Intalik hiszpański: (1.1) Enrique kataloński: (1.1) Enric łaciński: (1.1) Henricus łotewski: (1.1) Anrijs niemiecki: (1.1) Heinrich, Heinz rosyjski: (1.1) Генрик , Генрих szwedzki: (1.1) Henrik, Hendrik, Henric, Heinrich wilamowski: (1.1) Hynki włoski: (1.1) Enrico