folk

folk ()

,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) gatunek muzyki popularnej wywodzący się z muzyki ludowej;

(1.1) ,

(1.1) Kiedyś słuchałem folku, teraz bardziej mi podchodzi muzyka klezmerska.

(1.1) muzyka folkowa

folklor , folklorystyka , folklorysta , folklorystka , folkloryzm folklorystyczny, folkowy folkowo, folklorystycznie

< < < , z

angielski: (1.1) folk, folk music baskijski: (1.1) folk duński: (1.1) folk francuski: (1.1) folk

folk ()

, ,

rzeczownik, liczba mnoga (1.1) lud, ludzie przymiotnik (2.1) ludowy

(2.1) I like to listen to folk music. → Lubię słuchać muzyki ludowej.

(1.1) folk psychology

folksy folks

< < , z

folk ()

rzeczownik (1.1) folk

folk ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) lud, naród (1.2) ludzie, osoby (grupa osób o wspólnej charakterystyce) rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) folk

(1.1) et folk, folket, folk, folkene (1.2) (2.1) (en) folk, folken,

(1.1) Hvis folket ikke har brød, kan det jo spise kager. → Jeśli lud nie ma chleba, może jeść ciastka. (1.2) Det er svært at handle med folk, som ingen penge har. → Trudno jest handlować z ludźmi, którzy nie mają pieniędzy. (1.2) […] dårlig blodcirkulation ses ofte ved folk der er overvægtige, inaktive, stillesiddende og stillestående. → […] słabe krążenie krwi często występuje u osób otyłych, nieaktywnych, siedzących lub stojących przez długi czas.

folkelig

folkesundhed → zdrowie publiczne

< , z

folk ()

rzeczownik (1.1) lud

< , z

folk ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) lud

, z

folk ()

rzeczownik (1.1) lud

< < <

folk ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) lud, naród (1.2) naród

(1.1-2) ett folk, folket, folk, folken

(1.1) folkbibliotek • folkdans • folkdräkt • folkhav • folkkultur • folkmål (1.2) folkhjälte • folkomröstning

folklig

< , z