__TOC__ wonder ()
rzeczownik (1.1) cud (1.2) zdumienie czasownik (2.1) dziwić się (2.2) być ciekawym czegoś (2.3) zastanawiać się
(1) wonder; wonders (2) wonder, wondered, wondered, wonders, wondering
(2.2) Twinkle, twinkle, little star // How I wonder, what you areJane Taylor: Twinkle Twinkle Little Star, popularna angielska kołysanka.. → Mrugaj, mrugaj, gwiazdko mała // Jakże jestem ciekaw, czym jesteś. (2.3) They see A and B and wonder if they are connectedKropki / Dots.. → Widzą A i B i zastanawiają się czy one są połączone.
wonderful, wondrous wonderfully, wonderingly, wondrously wonderment
wonder ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) cud