celnik () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy (1.2) urzędnik ściągający podatki
(1.1)
(1.1) Celnik na granicy skontrolował samochód.
(1.2) jawnik
cło celniczka clić , oclić celny
lub Alicja Nagórko, Zarys gramatyki polskiej, PWN, Warszawa 2007, s. 180.
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
angielski: (1.1) customs officer; (1.2) tax collector arabski: (1.1) مسؤول الجمرك baskijski: (1.1) aduanazain białoruski: (1.1) таможнік , мытнік bułgarski: (1.1) митничар (mitničar) chiński standardowy: (1.1) 海关官员 (hǎiguān guānyuán) chorwacki: (1.1) carinik czeski: (1.1) celník dolnołużycki: (1.1) cłonikaŕ duński: (1.1) tolder estoński: (1.1) tolliametnik fiński: (1.1) tullivirkailija francuski: (1.1) douanier górnołużycki: (1.1) cłownik hebrajski: (1.1) קצין מכס (kcin mekhes) hiszpański: (1.1) aduanero indonezyjski: (1.1) pegawai pabean islandzki: (1.1) tollvörður japoński: (1.1) 税関吏 jidysz: (1.1) צאָל־באַאַמטער (col-baamter) kataloński: (1.1) duaner kazachski: (1.1) кеденші koreański: (1.1) 세관원 litewski: (1.1) muitininkas łotewski: (1.1) muitnieks niderlandzki: (1.1) douanier , douanebeambte niemiecki: (1.1) Zöllner norweski (bokmål): (1.1) tolltjenestemann , toller nowogrecki: (1.1) τελωνειακός portugalski: (1.1) aduaneiro , funcionário da alfândega rosyjski: (1.1) таможенник rumuński: (1.1) vameș słowacki: (1.1) colník słoweński: (1.1) carinik szwedzki: (1.1) tulltjänsteman turecki: (1.1) gümrük memuru, gümrükçü ukraiński: (1.1) митник (mitnik) węgierski: (1.1) vámos, vámellenőr wietnamski: (1.1) nhân viên hải quan włoski: (1.1) doganiere