eintak ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) egzemplarz, kopia
(1.1) ein|tak, ~tak, ~taki, ~taks (~takið, ~takið, ~takinu, ~taksins); ~tök, ~tök, ~tökum, ~taka (~tökin, ~tökin, ~tökunum, ~takanna)
(1.1) Árni Magnússon átti seinasta kunna eintak bókarinnar sem brann 1728. (z bloga) → Árni Magnússon posiadał ostatni znany egzemplarz książki, który spłonął w 1728 roku. (1.1) Ég sit á kaffihúsi með eintak af blaði á borðinu mínu. → Siedzę w kawiarni z gazetą na stoliku.
(1.1) frítt eintak → darmowy egzemplarz • eintak af bókinni/bæklingi → egzemplarz książki / broszury • eintak af myndinni → kopia zdjęcia