peber ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pieprz (roślina) (1.2) papryka (owoc) rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) pieprz (przyprawa)
(1) en peber, peberen, pebere/pebre, peberne/pebrene (2.1) (et) peber, peberet,
(1.2) En kødfri paella laves af ris, masser af sunde, farverige grøntsager, herunder rød peber, friske tomater, grønne ærter eller bønner og krydres generøst med bl.a. gurkemeje og røget paprika. → Bezmięsną paellę robi się z ryżu, mnóstwa zdrowych, kolorowych warzyw, w tym czerwonej papryki, świeżych pomidorów, zielonego groszku czy fasoli i obficie doprawia m.in. kurkumą i wędzoną papryką. (2.1) Peber anvendes som krydderi. → Pieprzu używa się jako przyprawy.
(1.1) hvidt / sort / stødt peber
(1.2) peberfrugt
hen hvor peberet gror → gdzie pieprz rośnie
(1.1) ze (2.1) ze
por. paprika