biegły ()
, ,
przymiotnik (1.1) mający dużą wiedzę lub umiejętności w danej dziedzinie (1.2) zaradny, obrotny rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) ekspert powoływany przez sąd, mający wiedzę w specjalistycznej dziedzinie, ułatwiający zrozumienie związanych z tą dziedziną zagadnień istotnych dla sprawy
(3.1) 3. , , od: biec
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Mój kolega jest biegły w naprawianiu samochodów. (1.2) Ona to jest biegła, wszystko ci załatwi. (2.1) Po katastrofie w elektrowni sąd powołał biegłego z dziedziny fizyki jądrowej.
(1.1) biegły w +
(2.1) biegły sądowy • powoływać biegłego z dziedziny ochrony ppoż./atomistyki/transportu/…
(1.1) doświadczony, wprawiony, wprawny
(2.1) laik
(2.1) ekspert, specjalista
biegłość biegła biegle biec
(3.1) nie mylić z biegały (od biegać)
angielski: (1.1) proficient; (2.1) expert (appointed by the court), expert witness arabski: (1.1) بارع białoruski: (2.1) эксперт estoński: (1.1) asjatundja, ekspert; (2.1) ekspert, eksperttunnistaja hindi: (1.1) माहिर (māhir) jidysz: (1.1) קלאָר (klor) kaszubski: (2.1) znajôrz pendżabski: (1.1) ਤਾਕ szwedzki: (1.1) kunnig