żywić () , , ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) karmić, dawać jeść, utrzymywać kogoś (1.2) odczuwać coś, czuć coś (1.3) obdarzać życiem, siłą życiodajną, podtrzymywać życie czasownik zwrotny niedokonany żywić się (2.1) karmić samego siebie, jeść coś, odżywiać się (2.2) istnieć lub rozwijać się dzięki czemuś
(1.1-3)
(2.1) Wegetarianie żywią się tylko roślinami.
(1.2) żywić nadzieję / obawę / podejrzenia / urazę
(2.1) jeść, żreć
(2.1) głodować
(1.1) żywiciel , żywicielka , żywienie (1.1) (2.1) żywność , pożywienie żywieniowy
żywią i bronią • lepiej żywić niż ubierać • żywić nadzieję • żywić pogardę • żywić obawę
(2.1) arabski: (1.1) غذى białoruski: (1.1) харчаваць; (2.1) харчавацца czeski: (1.1) živit esperanto: (1.1) nutri francuski: (2.1) se nourrir, s'alimenter hiszpański: (1.1) alimentar, nutrir, mantener, criar; (1.2) abrigar, alimentar; (2.1) alimentarse jidysz: (1.2) אויסהאַלטן (ojshaltn); (2.1) אויסהאַלטן זיך (ojshaltn zich) litewski: (1.1) maitinti niemiecki: (1.1) ernähren; (1.2) hegen; (2.1) ernähren (sich) nowogrecki: (1.1) τροφοδοτώ, τρέφω; (1.2) τρέφω, συντηρώ; (2.1) τρέφομαι, συντηρούμαι rosyjski: (2.1) питаться rumuński: (1.1) hrăni szwedzki: (1.1) mata, föda, nära; (1.2) hysa, känna, nära; (2.1) livnära sig ukraiński: (1.1) годувати; (2.1) харчуватися