żartowniś ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś lubiący żartować
(1.1)
(1.1) Nastoletni żartowniś, który zadzwonił na policję z informacją o bombie w szkole, został zatrzymany.
(1.1) dowcipas, dowcipniś, figlarz, filut, kawalarz, sowizdrzał, wesołek, zbytnik, zgrywus, jajcarz, jajarz
żart , żarcik , żartobliwość , żartowanie , zażartowanie żartownisia , żartować , zażartować żartobliwy żartobliwie
od
angielski: (1.1) joker arabski: (1.1) مضحك ,مزاح ,بهلول ,هازل białoruski: (1.1) жартаўнік esperanto: (1.1) ŝercemulo, ŝerculo francuski: (1.1) rigolo , plaisantin , blagueur , farceur hiszpański: (1.1) bromista , guasón , gracioso jidysz: (1.1) (na weselu żydowskim) מאַרשעליק (marszelik) niemiecki: (1.1) Spaßvogel nowogrecki: (1.1) πλακατζής rosyjski: (1.1) шутник szwedzki: (1.1) spefågel ukraiński: (1.1) жартівник , жартун włoski: (1.1) burlone , giocherellone