__TOC__ grab ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) drzewo lub krzew z rodziny o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze; (1.2) drewno grabu (1.1) rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) chłop ze wsiJolanta Ignatowicz-Skowrońska, Motywy roślinne w slangu młodzieżowym i żargonie przestępczym, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 236.
(3.1) od: graba
(4.1) 2. od: grabić
(1.1) (1.2) (4.1)
(1.1) We wrześniu piorun uderzył w ten stary grab nad strumieniem.
(1.1) grab amerykański • grab Czonoskiego • grab Henry'ego • grab japoński • grab luźnokwiatowy • grab pospolity • grab sercowaty • grab szuszański • grab Turczaninowa • grab wschodni • grab zwyczajny
(1.2) grabina
(1.1) drzewo (1.2) drewno
Grabów , grabina grabowy
angielski: (1.1) hornbeam; (1.2) hornbeam baskijski: (1.1) xarma białoruski: (1.1) граб ; (1.2) граб bułgarski: (1.1) габър ; (1.2) габър niemiecki: (1.1) Hainbuche ; (1.2) Hainbuche szwedzki: (1.1) avenbok , vitbok ; (1.2) avenbok , vitbok ukraiński: (1.1) граб ; (1.2) граб wilamowski: (1.1) grapki ; (1.2) grapki włoski: (1.1) carpine , carpino
grab ()
czasownik przechodni (1.1) chwycić (1.2) porwać rzeczownik policzalny (2.1) porwanie (2.2) chwytak
(1) grab, grabbed, grabbed, grabs, grabbing (2) grab; grabs
(1.1) Grab the horse by the bridle! → Chwyć konia za uzdę! (1.2) The mugger grabbed my bag and ran off. → Rabuś porwał moją torbę i uciekł.
(1.1) grab at • grab by • grab from
(1.1) grab suddenly • try to grab • manage to grab
(1.1) capture, grasp, seize, snatch
(1.1) grab attention • grab some sleep • grab some food • grab a chance