pšosyś ()
czasownik (1.1) prosić
(1.1) pšosym, pšosyš, pšosy pšosymej, pšosytej, pšosytej pšosymy, pšosyśo, pšose; pšosył; pšosecy, pšosony
(1.1) Pśeto kuždy, kenž pšosy, dostańo, a chtož pyta, namakajo, a tomu, kenž klapa, buźo wotwoŕone.Evangeliom swětego Matthejusa → Każdy bowiem, kto (który) prosi, bierze; a kto szuka, znajduje; a temu, co kołacze, będzie otworzono.Ewangelia wg św. Mateusza
pšosba