uwertura ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) utwór orkiestrowy poprzedzający rozpoczęcie opery, oratorium lub baletu; (1.2) wstęp poprzedzający coś, zapowiedź czegoś
(1.1-2)
(1.1) W radiu puścili uwerturę do „Cyrulika sewilskiego” Rossiniego.
(1.1) uwertura koncertowa
(1.1) kompozycja, utwór
uwerturowy
< < <
angielski: (1.1) overture baskijski: (1.1) obertura bułgarski: (1.1) увертюра chorwacki: (1.1) uvertira duński: (1.1) ouverture esperanto: (1.1) uverturo fiński: (1.1) alkusoitto hiszpański: (1.1) obertura ; (1.2) apertura interlingua: (1.1) overtura jidysz: (1.1) אוּווערטור niemiecki: (1.1) Ouvertüre nowogrecki: (1.1) ουβερτούρα rosyjski: (1.1) увертюра węgierski: (1.1) nyitány włoski: (1.1) ouverture