rodzaj żeński ()
, ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy (1.1) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku
(1.1) ;
(1.1) Słowo „tablica” jest rodzaju żeńskiego.
(1.1)
angielski: (1.1) feminine białoruski: (1.1) жаночы род bułgarski: (1.1) женски род chorwacki: (1.1) ženski rod duński: (1.1) hunkøn , femininum / esperanto: (1.1) ina genro farerski: (1.1) kvennkyn francuski: (1.1) genre féminin hiszpański: (1.1) género femenino kataloński: (1.1) femení łaciński: (1.1) genus femininum łotewski: (1.1) sieviešu dzimte niemiecki: (1.1) Femininum , weibliches Geschlecht nowogrecki: (1.1) θηλυκό γένος rosyjski: (1.1) женский род rumuński: (1.1) gen feminin sanskryt: (1.1) स्त्री (strī) słowacki: (1.1) ženský rod , feminínum szwedzki: (1.1) femininum ukraiński: (1.1) жіночий рід węgierski: (1.1) nőnem włoski: (1.1) genere femminile , femminile