бераг ()
biérah
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) brzeg (1.2) brzeg (tkaniny) (1.3) brzeg (naczynia)
(1.1-3) бераг, берага, берагу, бераг, берагам, беразе; берагі́, бераго́ў
(1.1) На беразе сіняга мора стаяў казачны горад. → Na brzegu błękitnego morza stało bajkowe miasto.
(1.1) бераг мора / ракі / возера • выйсці на бераг • высокі / нізкі / далавы / крохкі / круты / пясчаны / зарослы хмызняком / правы / левы бераг • супрацьлеглы бераг (1.2) бераг тканіны → brzeg tkaniny (1.3) наліць па самыя берагі → nalać po brzegi
(1.2) край
беражок берагавы
прыстаць да берага