sársauki ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ból
(1.1) sársauk|i, ~a, ~a, ~a (~inn, ~ann, ~anum, ~ans);
(1.1) Aldrei er hægt að líta á sársauka barns. → Zawsze trudno jest patrzeć na ból dziecka.
(1.1) veina/emja/gráta af sársauka → krzyczeć/wyć/płakać/ z bólu, hálfdauður af sársauka → półmartwy z bólu, fullur af sársauka → pełen bólu; sársauki við samfarir/hósta/hnerra → ból przy stosunku/kaszlu/kichaniu; að valda sársauka → powodować ból
(1.1) verkur, pína, kvöl, sárindi
; morfologia: sár (rana) + auki (wzrost)