sök ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wina (1.2) zarzut (1.3) przestępstwo, przewinienie (1.4) przyczyna (1.5) sprawa, kwestia
(1.1-5) sök, sök, sök, sakar (sökin, sökina, sökinni, sakarinnar); sakir, sakir, sökum, saka (sakirnar, sakirnar, sökunum, sakanna)
(1.1) Ég átti enga sök í því. → To nie była moja wina./Nie ma w tym mojej winy. (1.2) Stjórnmálamaðurinn reyndi að bera af sér sakir um spillingu. → Polityk usiłował oczyścić się z zarzutów o korupcję. (1.4) Síðari myndbönd eru betri, sakir þess að veður batnaði mjög. (z bloga) → Ostatnie nagrania są lepsze, ponieważ (= z takiej przyczyny, że) pogoda znacznie się poprawiła. (1.4) Fyrir hvaða sakir? → Z jakich przyczyn?
(1.1) að gefa e-m sakir á e-u → winić kogoś za coś; að gefa e-m upp sök → darować komuś winę; að taka á sig sök → wziąć na siebie winę; sakaruppgjöf (1.2) að bera sakir á e-n → oskarżać kogoś o; að bera af sér sakir → oczyścić się z zarzutów; sakargift, sakborningur (1.3) sakadómur, sakamaður, sakamál, sakaskrá, saksókn, saksóknari
(1.1) sekt, skuld (1.2) kæra, ákæra, sakargift (1.3) misgerð, afbrot (1.4) ástæða, orsök (1.5) mál
orsök, sakleysi, sakleysingi saka, sakfella sakbitinn, sakhæfur, saklaus, saknæmur það kemur ekki að sök → to nie ma znaczenia; fara hægt í sakirnar, verða sannur að sök < * • ()