__TOC__ coquet ()
czasownik (1.1) flirtować, kokietować
(1.1) coquet, coquetted, coquetted, coquets, coquetting
(1.1) I was angry because my wife tried to coquet with my best friend. → Byłem zły, ponieważ moja żona próbowała kokietować mojego najlepszego przyjaciela.
(1.1) coquet with
coquetry, coquette coquettish coquettishly
coquet ()
przymiotnik (1.1) kokieteryjny, zalotny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) zalotnik
(1.1) coquet , coquette ; coquets , coquettes
coquetterie , coquette coquettement coqueter