__TOC__ monoteizm ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wiara w jednego boga;
(1.1) ,
(1.1) Judaizm, chrześcijaństwo i islam charakteryzuje monoteizm.
(1.1) monoteizm trynitarny
(1.1) jedynobóstwo
(1.1) wielobóstwo, politeizm; panteizm
(1.1) religia
(1.1) monolatria
monoteistka , monoteista , monoteistka monoteistyczny
Leksykon religioznawczy, Wydawnictwo Współczesne, Warszawa 1998, s. 175. → jeden + bóg
angielski: (1.1) monotheism arabski: (1.1) توحيدية baskijski: (1.1) monoteismo białoruski: (1.1) манатэізм bułgarski: (1.1) монотеизъм duński: (1.1) monoteisme esperanto: (1.1) monoteismo francuski: (1.1) monothéisme hiszpański: (1.1) monoteísmo islandzki: (1.1) eingyðistrú jidysz: (1.1) מאָנאָטעיִזם (monoteizm) kataloński: (1.1) monoteisme niemiecki: (1.1) Monotheismus nowogrecki: (1.1) μονοθεϊσμός rosyjski: (1.1) монотеизм szwedzki: (1.1) monoteism ukraiński: (1.1) монотеїзм węgierski: (1.1) monoteizmus włoski: (1.1) monoteismo
monoteizm ()
rzeczownik (1.1) monoteizm