__TOC__ faraon () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) władca starożytnego Egiptu; (1.2) popularna hazardowa gra w kartySłownik wyrazów obcych, Warszawa 1991, s. 257. (1.3) rewirowy, naczelnik rewiru policyjnegoSłowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 297.
(1.1-2)
(1.1) Faraonowie nosili fałszywe brody z drewna lub metalu, doczepiane do podbródka, co było symbolem władzy najwyższej. (1.1) Święty dziad mój — mówił faraon — był ojcem królowej i w drodze łaski otrzymał prawo ozdabiania swej infuły ureuszemBolesław Prus Faraon. (1.2) Zarobek płynął niewielki, ale pewny, bo ćwik, faraon, czyli putyfonik, w bocznej izdebce wlókł się nienajgorzej.Wacław Gąsiorowski, Bem, Warszawa 1957, s. 76.
(1.1) mrówka faraona • szczur faraona
(1.1) król Egiptu (1.2) ćwik, putyfon
(1.1) monarcha
faraonka faraonka faraonik faraoński, faraonowy
zemsta faraona
(1.1) < < < (per-aa)
angielski: (1.1) Pharaoh, pharaoh arabski: (1.1) فرعون baskijski: (1.1) faraoi białoruski: (1.1) фараон bułgarski: (1.1) фараон czeski: (1.1) faraon duński: (1.1) farao esperanto: (1.1) faraono francuski: (1.1) pharaon hebrajski: (1.1) פרעה hiszpański: (1.1) faraón ; (1.2) faraón interlingua: (1.1) pharaon islandzki: (1.1) faraó jidysz: (1.1) פּרעה (pare) kataloński: (1.1) faraó kazachski: (1.1) перғауын łaciński: (1.1) pharao niemiecki: (1.1) Pharao nowogrecki: (1.1) φαραώ portugalski: (1.1) faraó rosyjski: (1.1) фарао́н ; (1.2) фарао́н ; (1.3) фарао́н słowacki: (1.1) faraón staroegipski: (1.1) (pr-ꜥꜣ) starogrecki: (1.1) φαραώ szwedzki: (1.1) farao turecki: (1.1) firavun tuvalu: (1.1) Falao ukraiński: (1.1) фарао́н ; (1.2) фарао́н ; (1.3) фарао́н węgierski: (1.1) fáraó włoski: (1.1) faraone
faraon ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) faraon
(1.1)
(1.1) faraón, farao
faraón , farao farónský, farónův, faraónský
faraon ()
(1.1) faraon
faraono faraona