zabraniać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( zabronić) (1.1) nie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś
(1.1)
(1.1) Na terenie fabryki palenie jest zabronione.
(1.1) zabraniać + Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.
(1.1) zakazywać, bronić
(1.1) pozwalać, zezwalać, nakazywać, polecać
aspekt dokonany zabronić zabronienie , zabranianie zabroniony
angielski: (1.1) forbid, ban, prohibit, disallow arabski: (1.1) منع, حرم, حجر, حرج białoruski: (1.1) забараняць duński: (1.1) forbyde esperanto: (1.1) malpermesi francuski: (1.1) défendre, interdire hiszpański: (1.1) prohibir interlingua: (1.1) prohibir islandzki: (1.1) banna łaciński: (1.1) prohibeo niderlandzki: (1.1) verbieden niemiecki: (1.1) verbieten, untersagen nowogrecki: (1.1) απαγορεύω polski język migowy: rosyjski: (1.1) запрещать rumuński: (1.1) interzice szwedzki: (1.1) förbjuda ukraiński: (1.1) забороняти węgierski: (1.1) megtilt włoski: (1.1) vietare, proibire