raczyć ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( uraczyć) (1.1) łaskawie zechcieć coś zrobić, być łaskawym coś zrobić (często ) (1.2) częstować czasownik zwrotny niedokonany raczyć się ( uraczyć się) (2.1) delektować się czymś, częstować się czymś
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Pan Zdzisław raczył poinformować nas listownie o zaręczynach swojej córki. (1.1) Redakcja gazety wreszcie raczyła odpowiedzieć na mój list. Wysłałem im go dwa miesiące temu! (1.2) Po obiedzie hrabina lubi raczyć gości kawą i ciastkami. (2.1) Dzisiaj miałem apetyt i raczyłem się makaronem.
(1.1) (nie) raczyć + (1.2) raczyć + + (2.1) raczyć się +
(1.2) podejmować, częstować, fundować, stawiać (2.1) delektować się, częstować się
(1.2) odmawiać, skąpić, żałować
raczenie
Bóg raczy wiedzieć
(1.1) słowo to zazwyczaj nadaje wypowiedzi bardziej elegancki ton
angielski: (1.1) deign, condescend, do; (2.1) treat esperanto: (1.1) bonvoli hiszpański: (1.1) dignarse; (1.2) obsequiar, agasajar jidysz: (2.1) געניסן (genisn) niemiecki: (1.1) geruhen, belieben, sich bequemen, sich herablassen, würdigen; (1.2) bewirten, auftischen; (2.1) sich gütlich tun rosyjski: (1.1) соизволить; (1.2) угощать, потчевать; (2.1) угощаться, лакомиться szwedzki: (1.2) traktera, undfägna włoski: (1.1) degnare