__TOC__ amble ()
czasownik nieprzechodni (1.1) iść spacerkiem (powoli; dla przyjemności) rzeczownik (2.1) spacer, przechadzka
(1.1) amble, ambled, ambled, ambles, ambling
(1.1) They ambled down the street, chatting. → Szli spacerkiem ulicą, gawędząc.
(1.1) stroll
amble ()
(1)
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) inochód, krocz (1.2) powolny krok, stęp
(2.1) 1. trybu oznajmującego od ambler (2.2) 3. trybu oznajmującego od ambler (2.3) 1. trybu łącznego od ambler (2.4) 3. trybu łącznego od ambler (2.5) 2. trybu rozkazującego od ambler
(1)
(1.1) aller l'amble → iść kroczą
amblier, ambleur amblier , ambleur
mettre quelqu'un à l'amble → wziąć kogoś w cugle
amble ()
(1.1) (1.2) (1.3)