tradition

tradition ()

rzeczownik (1.1) tradycja

(1.1) tradition; traditions

(1.1) Sharing a holy wafer is an old Polish tradition. → Dzielenie się opłatkiem jest starą, polską tradycją.

(1.1) according to (a/the) tradition, by tradition, in tradition

(1.1) age-old tradition, ancient tradition, centuries-old tradition, deep-rooted tradition, enduring tradition, living tradition, long tradition, long-established tradition, old tradition, time-honoured tradition, unbroken tradition, well-established tradition, distinguished tradition, fine tradition, great tradition, honorable tradition, cherished tradition, hallowed tradition, dominant tradition, powerful tradition, strong tradition, ancestral tradition, family tradition, local tradition

(1.1) convention, custom, folklore, habit, institution, lore, ritual, usage, way

traditional, traditionary traditionally, traditionarily traditionalist, traditionary a departure from tradition • in the best traditions of sth • respect for tradition

tradition ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) tradycja

(1.1) en tradition, traditionen, traditioner, traditionerne

(1.1) Jøder og muslimer amputerer ikke forhuden af medicinske grunde, men under henvisning til religionen, traditionen og kulturen. → Żydzi i muzułmanie nie amputują napletka z powodów medycznych, ale ze względu na religię, tradycję i kulturę.

traditionel traditionelt

tradition ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tradycja

(1.1) tradition; traditions

traditionalisme, traditionaliste traditionnel, traditionaliste traditionnellement

(1.1)

tradition ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) tradycja

(1.1) en tradition, traditionen, traditioner, traditionerna

traditionell traditionellt