__TOC__ obora ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) budynek gospodarski dla bydła, miejsce jego przebywania;
(1.1)
(1.1) Rano w oborze gospodyni wydoiła krowy.
(1.1) budynek
(1.1) cielętnik
obornik obórka oborowy obewrzeć
jasno jak w oborze • ostatnie cielę z obory • patrzeć na księżą oborę • byk w oborze, deszcz na dworze
< → miejsce odgrodzone, zamknięte < od → zagrodzić, zamknąć < ;
(1.1)
angielski: (1.1) cowshed baskijski: (1.1) behitegi białoruski: (1.1) кароўнік , абора bułgarski: (1.1) краварник czeski: (1.1) kravín duński: (1.1) stald francuski: (1.1) étable hiszpański: (1.1) boyera , boyeriza , vaqueriza kazachski: (1.1) сиыр қора litewski: (1.1) laidaras niemiecki: (1.1) Kuhstall , Stall nowogrecki: (1.1) βουστάσιο nowopruski: (1.1) staldas , stalds rosyjski: (1.1) коровник rumuński: (1.1) grajd staropruski: (1.1) staldis ukraiński: (1.1) обора , сарай węgierski: (1.1) tehénistálló wilamowski: (1.1) kīštołł , śtaoł, küśtoł
obora ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zwierzyniec
(1.1)