dziki ()
, , ,
przymiotnik (1.1) nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach (1.2) niekontrolowany (1.3) nieokrzesany (1.4) naturalny rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) człowiek kultur prymitywnych, żyjący w pierwotnych warunkach (2.2) człowiek nienależący do żadnej partii
(3.1) od dzik
(1.1-2) (2.1-2)
(1.1) Celem tej fundacji jest ochrona dzikich zwierząt przed kłusownictwem i innymi formami okrucieństwa wobec nich. (1.2) Dziki handel jest dziś głównym źródłem bezdomności zwierząt. (2.1) Podczas przemierzania dżungli jedynym napotkanym człowiekiem był jakiś dziki płynący w oddali dłubanką. (3.1) W kartoflisku pod lasem buchtowały nocą dziki.
(1.1) dzika grusza • dzika róża • ślaz dziki
(1.1) ; psi (2.1) dzikus
(1.1) wobec zwierząt udomowiony, wobec roślin uprawny (1.2) kontrolowany, ucywilizowany (2.1) człowiek cywilizowany
zdziczenie , dzikusek , dzikość , dzik , dziczyzna , dzicz , dzikus , dzikuska , dzikarz , dziczenie , dzikowanie dziczeć , zdziczeć , dzikować półdziki, dziczy, zdziczały dziko, półdziko
dzika karta • dzika plaża • dziki lokator • dziki tłum • dziki wrzask • Dziki Zachód • dzikie mięso
→ nieoswojony, dziki
angielski: (1.1) wild; (1.3) wild, fierce, savage arabski: (1.1) وحشي (waḥšī), (o ziemi) بور (būr); (1.2) ضار (ḍārin); (1.3) وحشي (waḥšī), ضار (ḍārin) arumuński: (1.1) ayru baskijski: (1.1) basati czeczeński: (1.1) акха; (1.2) акха; (1.3) акха duński: (1.1) vild; (1.2) vild; (1.3) vild; (1.4) vild esperanto: (1.1) sovaĝa francuski: (1.1) sauvage hiszpański: (1.1) salvaje islandzki: (1.1) villtur japoński: (1.1) kaszubski: (1.1) dzëczi, dzëwi kataloński: (1.1) brau łaciński: (1.1) ferox, ferus, silvestris; (1.4) asper niderlandzki: (1.1) wild niemiecki: (1.1) wild norweski (bokmål): (1.1) vill norweski (nynorsk): (1.1) vill nowogrecki: (1.1) άγριος nowopruski: (1.1) pāusts rosyjski: (1.1) дикий szwedzki: (1.1) vild turecki: (1.1) vahşi; (1.2) vahşi; (1.3) vahşi ukraiński: (1.1) дикий wenedyk: (1.1) flary wietnamski: (1.1) rừng włoski: (1.1) brado, selvatico