obrazić () , ,
czasownik przechodni dokonany ( obrażać) (1.1) czasownik zwrotny dokonany obrazić się ( obrażać się) (2.1)
(1.1) (2.1)
(1.1) Józek mnie obraził. Nazwał mnie małpą. (2.1) Kamil obraził się na mnie po tym, jak nazwałem go małpą.
(1.1) znieważyć, dotknąć, urazić, zranić, zwyzywać, nawrzucać, zelżyć (2.1) nadąsać się, nie odzywać się
obrażalski , obraza, obrażanie, obrażenie obrażać obraźliwy, obrażalski obraźliwie
(1.1) białoruski: (1.1) абразіць; (2.1) абразіцца czeski: (1.1) urazit rosyjski: (1.1) обидеть; (2.1) обидеться ukraiński: (1.1) образити; (2.1) образитися