barter ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wymiana bezgotówkowa, czyli towar (bądź usługa) za towar;
(1.1)
(1.1) transakcja, wymiana
barterowy
Bogusław Dunaj, Elementy obce w najnowszej leksyce polskiej.
angielski: (1.1) barter arabski: (1.1) نظام المقايضة bułgarski: (1.1) бартер francuski: (1.1) troc hiszpański: (1.1) trueque islandzki: (1.1) vöruskipti / japoński: (1.1) バーター (bātā) nowogrecki: (1.1) αντιπραγματισμός rosyjski: (1.1) бартер , меновая торговля , товарообмен słowacki: (1.1) barter turecki: (1.1) barter ukraiński: (1.1) бартер włoski: (1.1) baratto
barter ()
, , ,
rzeczownik (1.1) barter, handel wymienny przymiotnik (2.1) barterowy czasownik (3.1) wymieniać (3.2) targować się
(1.1) barter; barters
barter ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) barter
(1.1)
barter ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) barter
(1.1) barterový obchod
barterový
Zdenko Dobrík, Klasifikácia anglicizmov a oblasti ich používania v súčasnej nemčine a slovenčine, w: Języki zachodniosłowiańskie w XXI wieku, t. 3, Współczesne języki słowiańskie, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2009, s. 53.