õhk ()
rzeczownik (1.1) powietrze
(1.1) õhk, õhu, õhku
(1.1) Õhk koosneb peamiselt lämmastikust ja hapnikust ning ka argoonist ja süsihappegaasist. → Powietrze składa się głównie z azotu i tlenu, ale także argonu i dwutlenku węgla. (1.1) Kastepunkt on temperatuur, mille juures õhu suhteline niiskus on 100%. → Punkt rosy to temperatura, w której wilgotność względna powietrza wynosi 100%. (1.1) Metsas on hea kõndida ja värsket õhku hingata. → Dobrze jest chodzić po lesie i oddychać świeżym powietrzem.
(1.1) õhus rippuma → wisieć w powietrzu