okazywać () , ,
czasownik niedokonany ( okazać) (1.1) pokazywać, przedstawiać coś; dać coś komuś zobaczyć (1.2) dawać objawy czegoś czasownik zwrotny niedokonany okazywać się (2.1) dawać się poznać jako ktoś lub coś; odnosić określony rezultat (2.2) stawać się oczywistym
(1.1-2) (2.1-2)
(1.1) Musisz okazywać dowód osobisty za każdym razem przechodząc przez tę bramkę. (1.2) Okazuje uczucia w specyficzny sposób. (2.1) Okazał się strasznym korybantem. (2.2) Za każdym razem, gdy z nim rozmawiałem, okazywało się, że on kłamał.
(1.1) okazywać dokumenty, okazywać legitymację
(1.2) uzewnętrzniać
okazywanie , okaziciel , okaz , okazanie okazać
(2.1-2) częściej w
angielski: (2.1) turn out, appear; (2.2) turn out, appear chiński standardowy: (1.1) 拿出 (náchū) duński: (1.1) vise; (2.1) vise sig esperanto: (2.1) montriĝi francuski: (1.1) présenter; (1.2) manifester; (2.1) se montrer; (2.2) s'avérer niemiecki: (2.1) sich als / herausstellen; (2.2) sich zeigen rumuński: (2.1) se dovedi szwedzki: (1.1) visa, visa fram, visa upp, uppvisa; (1.2) visa, visa upp, uppvisa; (2.1) visa sig, te sig, framstå, framgå, yppa sig; (2.2) visa sig, bli uppenbart tybetański: (1.1) ཤར་བ włoski: (1.1) dimostrare; (2.1) apparire, risultare