pożyczyć ()
,
czasownik przechodni dokonany ( pożyczać) (1.1) dać coś komuś na pewien czas (1.2) wziąć coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą (1.3) ukraść czasownik przechodni dokonany ( brak) (2.1) złożyć życzenia
(1.1-3, 2.1)
(1.2) Ale teraz, zwracając pożyczone książki, spotykałem się z niezwykłą życzliwością.
(1.1) pożyczyć + + (1.1) pożyczyć + + od +
(1.1)
pożyczka , pożyczanie , pożyczenie pożyczać , wypożyczać , wypożyczyć pożyczkowy
(1.1-2) białoruski: (1.1) пазычыць; (1.2) пазычыць chorwacki: (1.1) posuditi; (1.2) posuditi czeski: (1.1) půjčit dolnołużycki: (1.1) póžycyś górnołużycki: (1.1) požčić rosyjski: (1.1) одолжить, дать в долг; (1.2) одолжить, взять в долг, занять ukraiński: (1.1) позичити