канец ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) koniec, zakończenie (1.2) śmierć (1.3) odległość
(1.1-3)
(1.1) Канец рамана быў вельмі цікавым. → Koniec powieści był bardzo ciekawy.
(1.1) злучыць канцы правадоў • канец лета / падарожжа / серыяла / тудня • пад канец • да канца • без канца
(1.1) заканчэнне (1.2) смерць, гібель, труна (1.3) адлегласць
(1.1) пачатак (1.2) нараджэнне
канчатак кончык кончыць, канчаць, канчацца, кончыцца канцавы, канчатковы, кончаны
канца не відаць • з усіх канцоў • звесці канцы з канцамі → wiązać koniec z końcem