konflikt () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności;
(1.1)
(1.1) Konflikt może być rozwiązany jedynie na gruncie prawa.
(1.1) konflikt zbrojny • konflikt interesów • konflikt sumienia • konflikt serologiczny • popaść w konflikt / popadać w konflikty • wywołać / zażegnać konflikt
(1.1) antagonizm, walka, kolizja, konfrontacja
(1.1) zgoda, zgodność
(1.1) sprzeczność
(1.1) niezgoda, spór, zatarg, zimna wojna
konfliktowość , konflikcik konfliktować konfliktowy
angielski: (1.1) conflict arabski: (1.1) خصام baskijski: (1.1) gatazka białoruski: (1.1) канфлікт bułgarski: (1.1) конфликт czeski: (1.1) konflikt duński: (1.1) konflikt esperanto: (1.1) konflikto francuski: (1.1) conflit hiszpański: (1.1) conflicto niemiecki: (1.1) Konflikt norweski (bokmål): (1.1) konflikt norweski (nynorsk): (1.1) konflikt nowogrecki: (1.1) σύγκρουση , διένεξη polski język migowy: rosyjski: (1.1) конфликт rumuński: (1.1) conflict ukraiński: (1.1) конфлікт węgierski: (1.1) konfliktus włoski: (1.1) conflitto
konflikt ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) konflikt
konflikt ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) konflikt
(1.1)
konfliktní, konfliktový
konflikt ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) konflikt
(1.1) en konflikt, konflikten, konflikter, konflikterne
(1.1) Øget polarisering og konflikt mellem politiske partier flytter borgernes fokus væk fra de gode argumenter og over på, hvem der er afsender af forslaget. → Zwiększona polaryzacja i konflikt między partiami politycznymi odwracają uwagę obywateli od dobrych argumentów i skupiają ją na tym, kto jest autorem propozycji. (1.1) Anden slesvigske krig var en fortsættelse af den første konflikt, men ikke en borgerkrig. → II wojna o Szlezwik była kontynuacją pierwszego konfliktu, ale nie była wojną domową.
(1.1) konfliktsøgende → konfliktowy
(1.1) strid
konflikte konfliktfri, konfliktløs
gå i konflikt → rozpocząć strajk
konflikt ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) konflikt
konflikt ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) konflikt
konflikt ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) konflikt
konfliktový, konfliktný
konflikt ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) konflikt
konfliktnost konflikten
konflikt ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) konflikt
(1.1) en konflikt, konflikten, konflikter, konflikterna
(1.1) De flesta konflikter uppstår av att man har olika åsikter. → Większość konfliktów wynika z tego, że ludzie mają odmienne poglądy. (1.1) Han försökte undvika öppen strid. → Próbował uniknąć otwartego konfliktu.