szmelc () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) złom, odpady, śmieci metalowe (1.2) przedmiot niewiele wart, zniszczony, wadliwy, niepotrzebny (1.3) przedmiot błyszczący, pokryty złotem
(1.2) Do jasnej ciasnej, ten głupi szmelc znów się zepsuł!
(1.3) błyskotka
szmelcarnia , szmelcarz , szmelcerz , szmelcowanie szmelcować szmelcowany szmelcowany iść na szmelc • wyrzucić na szmelc
(1.3) → stop (1.1-2) od (1.3) pierwotne, pozytywne znaczenie wyrazu, uległo deprecjacji
czeski: (1.1) šmelc , šrot