sportowiec ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba (kobieta lub mężczyzna), która zawodowo lub amatorsko uprawia jakiś sport
(1.1)
(1.1) W zawodach wystartowało pięćdziesięciu sportowców z całej Europy.
(1.1) sportsmenka, sportsmen
sport /, sportsmenka , sportsmen sportowy sportowo
(1.1)
Wyraz powstał w XIX w.Wiera Zołotowa, Rzeczowniki osobowe z sufiksem -ec (-owiec) we współczesnym języku polskim, „Poradnik Językowy” nr 9/1957, s. 400.
angielski: (1.1) athlete arabski: (1.1) رياضي , رياضية baskijski: (1.1) kirolari białoruski: (1.1) спартсмен , спартовец bułgarski: (1.1) спортист , физкултурник duński: (1.1) idrætsmand , sportsmand esperanto: (1.1) sportisto francuski: (1.1) sportif , athlète hiszpański: (1.1) deportista islandzki: (1.1) íþróttamaður jidysz: (1.1) ספּאָרטלער (sportler), ספּאָרטסמען (sportsmen), ספּאָרטלערקע (sportlerke) kaszubski: (1.1) szpòrtówca kataloński: (1.1) esportista kazachski: (1.1) спортшы koreański: (1.1) 운동 선수 litewski: (1.1) sportininkas , sportsmenas łotewski: (1.1) sportists norweski (bokmål): (1.1) idrettsmann , idrettsutøver , sportsmann norweski (nynorsk): (1.1) idrettsmann , sportsmann nowogrecki: (1.1) αθλητής , σπόρτσμαν portugalski: (1.1) desportista romansz: (1.1) sportist rosyjski: (1.1) спортсмен , физкультурник slovio: (1.1) sportnik (спортник) szwedzki: (1.1) idrottsman turecki: (1.1) sporcu ukraiński: (1.1) спортсмен węgierski: (1.1) sportoló włoski: (1.1) sportivo, atleta