modo ()
rzeczownik (1.1) moda (1.2) tryb (1.3) moda, dominanta
(1.1-3)
(1.1) La aktoroj ne konsideris, ke prezentante la scenaĵeton eksterlande, oni devas vesti sin laŭ la modo de la koncerna lando. → Aktorzy nie brali pod uwagę tego, że wystawiając sztukę za granicą, należy się ubrać wedle mody danego kraju.
(1.1) esti en modo → być w modzie • vestita / farita laŭ modo → ubrany / wykonany wedle mody • la plej nova / la lasta modo → najnowsza / ostatnia moda • modrevuo
(1.2) indikativo, kondicionalo, optativo, volitivo
modaĵo, modisto moda
modo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sposób
modo ()
przysłówek (1.1) ostatnio (1.2) byle (1.3) tylko
(1.3) Penelopen ipsam, persta modo, tempore vincesOwidiusz: Ars Amatoria - Liber I. → Penelopę samą zdobędziesz, wytrwaj tylko.
modus
modo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sposób
(1.1) modo conjuntivo • modo imperativo
modo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) jądro
modo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sposób (1.2) sposób, okazja, możliwość (1.3) w : zachowanie, maniery (1.4) wyrażenie, zwrot (1.5) zasada, metoda (1.6) tryb (1.7) tonacja
(1.1-7) modi
(1.1) Quando mi permetteranno di vivere a modo mio? → Kiedy oni pozwolą mi żyć po mojemu?
(1.1) complemento di modo, in qualche modo • in nessun modo (1.6) modo congiuntivo
(1.1) maniera, stilo
non si può fare a modo di tutti → kto chce wszystkim dogodzić, musi sobie zaszkodzić