zamiar ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje
(1.1)
(1.1) poważne / wrogie zamiary • coś leży w czyichś zamiarach • coś kończy się na zamiarach • nie mieć zamiaru
(1.1) chęć, intencja, zamierzenie, zamysł
(1.1) gotowość, plan, pomysł, zakusy
zamierzenie zamierzać zamierzony
mieć poważne zamiary • mierz siły na zamiary, nie zamiar podług sił
angielski: (1.1) intention arabski: (1.1) غاية baskijski: (1.1) asmo białoruski: (1.1) намер brithenig: (1.1) tarfin bułgarski: (1.1) намерение chiński standardowy: (1.1) 打算 (dǎsuàn) czeski: (1.1) záměr , úmysl duński: (1.1) hensigt , intention esperanto: (1.1) intenco francuski: (1.1) intention hindi: (1.1) इरादा hiszpański: (1.1) intención , propósito islandzki: (1.1) áætlun , plan karakałpacki: (1.1) niyet kataloński: (1.1) intenció kazachski: (1.1) мақсат, пиғыл łotewski: (1.1) nodoms niderlandzki: (1.1) opzet niemiecki: (1.1) Absicht nowogrecki: (1.1) πρόθεση , σκοπός rosyjski: (1.1) намерение szwedzki: (1.1) avsikt , intention , mening , uppsåt , föresats ukraiński: (1.1) намір węgierski: (1.1) szándék, intenció włoski: (1.1) intenzione