pozostawać () , ,
czasownik ( pozostać) (1.1) zostać w jakimś miejscu, nie ruszać się skądś (1.2) być dalej takim samym, bez zmian; nie zmieniać się (1.3) być częścią czegoś; pozostałością, resztą po czymś lub kimś (1.4) być rozważanym po wyeliminowaniu pozostałych możliwości
(1.1) Jeśli na ciało nie działa żadna siła lub siły działające równoważą się, to ciało pozostaje w spoczynku lub porusza się ruchem jednostajnym prostoliniowym. (1.2) Planeta jednak pozostawała aktywna geologicznie, więc domniemywaliśmy, że ekosystem musi bazować na energii geotermalnej, a te rzekome duże organizmy zamieszkują siedliska podziemne. (1.3) Na Yavinie 4 Sojuszowi pozostała zbieranina myśliwców i lekkich krążowników – starcia nad Scarifem nie przetrwały niemal żadne jednostki flagowe. (1.4) Pozostawał zatem Han Solo. Corwi słyszała, że przemytnik i nieformalny rebeliant bywa mrukliwy, i nie była zachwycona, że Han został jej jako jedyna opcja, ale musiała spróbować.
(1.1) pozostawać w pamięci, pozostawać w domu, pozostawać w mieszkaniu
pozostawanie , pozostałość zostawać, postawić pozostały
angielski: (1.1) remain, stay; (1.2) remain, stay; (1.3) remain, stay arabski: (1.1) فضل (1.3) ;مكث chiński standardowy: (1.1) 留 (liú), 留下 (liúxià); (1.3) 留 (liú), 留下 (liúxià) duński: (1.1) blive, forblive; (1.2) forblive esperanto: (1.2) daŭri hawajski: (1.1) ō niderlandzki: (1.1) blijven; (1.2) blijven; (1.3) blijven niemiecki: (1.1) bleiben rosyjski: (1.1) оставаться; (1.2) оставаться; (1.3) оставаться szwedzki: (1.1) stanna (kvar); (1.2) förbli, bestå, hålla sig; (1.3) vara / finnas / bli kvar, återstå, kvarstå włoski: (1.1) restare, rimanere