uciekać ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( uciec) (1.1) pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie) (1.2) unikać czegoś, nie chcieć konfrontacji z czymś (1.3) o substancjach: wylewać się, wydostawać się, przeciekać czasownik zwrotny niedokonany uciekać się ( uciec się) (2.1) posługiwać się czymś dla osiągnięcia pewnego celu (2.2) zwracać się do kogoś, aby uzyskać pomoc, opiekę
(1.1-3) (2.1-2)
(1.1) Na widok ojca uciekała po prostu do swego pokoiku na piętrze, położonego tuż obok strychu.
(1.1) uciekać z + • uciekać do + • uciekać z + • uciekać przed + (1.2) uciekać przed +
(1.1) uciekać z kraju / z więzienia / z kimś (1.2) uciekać od problemów / od rzeczywistości
(1.1) pierzchać, rejterować, czmychać, wydostawać się, ewakuować, uchodzić, ; wiać, znikać, zmiatać; spieprzać; spierdalać (1.2) odbiegać, unikać
(1.1) zostawać
(1.1) odchodzić, odjeżdżać
ucieczka , uciekinier , uciekinierka , uciekanie ucieczkowy uciec
uciekać, gdzie pieprz rośnie • przysłowia: dusza uciekła w pięty • od złego człowieka odrzynaj połę a uciekajJan Tokarski, A ileż to kłopotu… ze spójnikiem „a”, „Poradnik Językowy” nr 2/1951, s. 14. • robota nie zając, nie ucieknie • czas ucieka, wieczność czeka
angielski: (1.1) escape, flee, run away, skedaddle arabski: (1.1) هرب, أبق baskijski: (1.1) ihes egin bułgarski: (1.1) бягам; (1.2) избягвам, бягам; (1.3) тека, изтичам chiński standardowy: (1.1) 跑 (pǎo) duński: (1.1) flygte, rømme esperanto: (1.1) fuĝi; (1.2) eviti francuski: (1.1) s'enfuir, s'échapper; (1.2) fuir, éviter; (1.3) s'échapper hawajski: (1.1) wehe hebrajski: (1.1) לברוח hiszpański: (1.1) escapar, escaparse, huir, fugarse; (1.2) rehuir, evitar; (1.3) escaparse, rebosar, derramarse; (2.1) recurrir; (2.2) recurrir, apelar interlingua: (1.1) escappar, discampar, fugir; (1.2) evader jidysz: (1.1) אַנטלויפֿן (antlojfn), אַוועקלויפֿן (aweklojfn), מאַכן פּליטה (machn plejte) kaszubski: (1.1) ùcekac, wiornąc kataloński: (1.1) escapar maltański: (1.1) ħarab niderlandzki: (1.1) ontsnappen, vluchten, weglopen niemiecki: (1.1) fliehen, entfliehen, flüchten, abhauen, weglaufen; (1.2) entgehen, entkommen; (1.3) auslaufen norweski (bokmål): (1.1) flykte nowogrecki: (1.1) φεύγω, δραπετεύω; (1.2) αποφεύγω; (1.3) ξεχειλίζω rosyjski: (1.1) убегать somalijski: (1.1) carar szwedzki: (1.1) fly, rymma, smita; (1.2) undfly, undvika; (1.3) läcka ut, sippra ut; (2.1) ta till, tillgripa ukraiński: (1.1) тікати wilamowski: (1.1) atkłaufa, atkłaojfa, fütłaojfa włoski: (1.1) battersela, scappare, fuggire