kozioł ofiarny () , ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś; (1.2) ofiara z kozła składana Bogu, wg Bibliii, za grzechy ludziW Biblii: Księga Kapłańska 16, 20-22.
(1.1-2) ,
(1.1) Służby specjalne zrobiły z niego kozła ofiarnego i wsadziły do więzienia.
(1.1) być / zostać / stać się kozłem ofiarnym
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
adygejski: (1.1) бзэджэтелъхьапӏ albański: (1.1) kokë turku angielski: (1.1) scapegoat, fall guy; (1.2) scapegoat białoruski: (1.1) казёл адпушчэння chorwacki: (1.1) žrtveno janje czeski: (1.1) obětní beránek duński: (1.1) syndebuk francuski: (1.1) bouc émissaire , tête de Turc ; (1.2) bouc émissaire gruziński: (1.1) განტევების ვაცი hiszpański: (1.1) cabeza de turco /, chivo expiatorio islandzki: (1.1) blóraböggull jidysz: (1.1) שׂעיר־לעזאָזל (soer-lazozl), כּפּרה־הינדל (kapore-hindl) niderlandzki: (1.1) zondebok niemiecki: (1.1) Sündenbock , Karnickel norweski (bokmål): (1.1) syndebukk norweski (nynorsk): (1.1) syndebukk nowogrecki: (1.1) αποδιοπομπαίος τράγος portugalski: (1.1) bode expiatório rosyjski: (1.1) козёл отпущения słowacki: (1.1) obetný baránok starogrecki: (1.1) ἀποδιοπομπαῖος τράγος szwedzki: (1.1) syndabock turecki: (1.1) günah keçisi, şamar oğlanı ukraiński: (1.1) козел відпущення węgierski: (1.1) bűnbak włoski: (1.1) capro espiatorio , capro emissario